Herinneringsportret

Steeds vaker worden bij uitvaarten en in de laatste levensfase van ernstig zieke mensen foto’s gemaakt. Voor veel nabestaanden vormen de foto’s een waardevolle aanvulling op de persoonlijke herinneringen.

Een mooi portret, waar iemand opstaat zoals hij of zij écht is… dat is een geschenk voor hen die achterblijven.
De nabestaanden hebben iets tastbaars in handen, ook nadát degene die hen zo dierbaar is, is overleden. De beelden helpen de nabestaanden bij de verwerking van het verlies. Want beelden blijven. Fotografie bij het afscheid….een tastbare herinnering voor hen die achterblijven!

 

“Door mijn ziekte (kanker met uitzaaiingen) leef ik steeds in de korte termijn. Ondanks veel tegenslagen gaat het leven toch door. Veel van mijn familie en vrienden vragen om foto’s als herinnering voor straks. Helaas heb ik geen goede foto van mezelf, eentje waar ik echt blij mee ben. Toen ik voor de zoveelste keer slecht bericht kreeg, dacht ik: Ik wordt  nooit meer zoals vroeger, dus nú doen die foto’s! Misschien wel ijdel, maar als ik de foto’s van mijn ouders zie, over win ik dat graag . Zij staan er niet op zoals ze écht in het dagelijks leven waren.
Via internet kwam ik bij René Kramer terecht. De manier waarop hij schrijft , dan voel je dat hij begrijpt wat je bedoelt. Ik wil op de foto echt zijn zoals ik ben. Hij komt bij mij thuis, in mijn omgeving, mijn leven. Dat spreekt me aan. Toen René bij mij thuis kwam, moesten we natuurlijk even wennen aan elkaar. Mijn eerste reactie als ik een fototoestel zie, is mijn ogen stijf dicht knijpen. Maar doordat René blijft praten en belangstellende vragen stelt, ontspan je steeds meer. Hij heeft een rustige invloed op je en weet waar hij over praat. Uiteindelijk ben ik heel blij met het resultaat! Ik heb drie vrienden onafhankelijk van elkaar laten kiezen welke foto ze het beste vonden, waar ik op stond zoals ik echt ben. Er was bijna geen verschil”

Mies van Waning is inmiddels overleden